İzleyiciler

Contact : Our address for all requests , proposal and complaints;

kuvvedenfiile@gmail.com

Bu Blogda Ara

10 Mart 2010 Çarşamba

Anouar Brahem - Thimar (1998)


-
şifre/pass: birruyaicinagit
-
-
01. Badhra
02. Kashf
03. Houdouth
04. Talwin
05. Waqt
06. Uns
07. Al Hizam Al Dhahbi
08. Qurb
09. Mazad
10. Kernow
11. Hulmu Rabia
-
-
-
Thimar (1998):
Anouar Brahem (Oud)
John Surman (Bass-Klarinette und Sopran-Saxophon)
Dave Holland (Kontrabass)
-
-
Tunuslu besteci, udi müzisyen Anouar Brahem(Enver İbrahim), Tunus'un Medina bölgesindeki Halfaouine şehrinde 20 Ekim 1957’de doğmuştur. (Sanatçı hakkında tüm bilgiler yorum kısmına eklenmiştir)
-

1 yorum:

BirRüyaİçinAğıt dedi ki...

Anouar Brahem(Enver İbrahim)
Tunuslu besteci, udi müzisyen.(20 Ekim 1957 - )

Tunus'un Medina bölgesindeki Halfaouine şehrinde 20 Ekim 1957’de doğmuştur.
Gravürcü, hattat ve aynı zamanda da bir müzik aşığı olan babasının teşvikiyle,
Arap dünyasının lavtası olan ud çalışmalarına 10 yaşındayken, Tunus Ulusal Müzik
Konservatuarı’nda ud ustası Ali Sriti ile başlamıştır. Yavaş yavaş Akdeniz çevresi,
İran ve Hindistan müziğini içeren şekilde dinleme alanını genişletmiş, daha
sonra da caz ilgisini çekmeye başlamıştır. "Çevrenin değişimini seviyordum..." diyor
Brahem "... ve sonra tüm bu müzikler arasında mevcut olan yakın bağları keşfettim.
" Anouar Brahem giderek çağdışı olarak gördüğü, udun şarkıcılara eşlik eden bir
enstrüman konumundan uzaklaştığı eğlence müziğinin hâkim olduğu çevreden kopmaya,
kendi bestelerini yazmaya ve birçok farklı kültür merkezinde solo konserler vermeye
başladı. Perküsyoncu Lassaad Hosni’nin kendisine eşlik ettiği ve yapımcılığını da
kendisinin üstlendiği bir albüm çıkarttı. 1981’de yeni deneyimler yaşama güdüsü arttı
ve kozmopolit yapıya sahip olan Paris’e yaptığı yolculuk çok farklı alanlardan
müzisyenlerle tanışmasını sağladı. "Thalassa Mare Nostrum" adlı balesi için
Maurice Béjart ile birlikte ve Costa Gavras’ın filmi “Hana K.” için de lavtacı
olarak Gabriel Yared ile birlikte çalıştı. 1985’de Tunus’a geri döndü, Kartaca
Festivali’nde çalması için kendisine yapılan davet, Tunus ve Türk müziği ile
Fransız cazının tanınmış simalarını bünyesinde toplayan “Liqua 85” grubunu bir
araya getirme fırsatını sundu. Bu grubun üyeleri arasında Abdelwaheb Berbech,
Erköse Kardeşler, François Jeanneau, Jean-Paul Celea, François Couturier ve
daha birçok müzisyen yer alıyordu. Projenin başarısı, Brahem’e Tunus’un Büyük
Ulusal Müzik Ödülü’nü kazandırdı. 1987’de Tunus Şehri Müzik Topluluğu’nun (EMVT)
müdürlüğüne atandı. Bu dönemdeki belli başlı yapımları,
"Leïlatou Tayer" (1988) ve "El Hizam El Dhahbi" (1989) oldu.
Rabeb (1989) ve Andalousiat (1990) ile klasik Arap müziğine dönüş yaptı.
Marjinal çalışması Ennaoura el achiqua, hem basında hem de kamuoyunda önemli
etki bıraktı. Ünlü Tunuslu müzisyenler Bekir Semli ve Lassaad Hosni ile birlikte
Barzakh’ı kaydetti. 1991 yılında Barbaros Erköse ve Kudsi Ergüner’le
Conte de L’Incroyable Amour adlı albümünün kaydını tamamladı. 1994’de Norveçli
saksofoncu Jan Garbarek ve Pakistanlı tabla ustası Shaukat Hüseyin ile Madar
adlı albümünü çıkarttı. Anouar Brahem, aralarında Nuri Bouzid, Ferid Boughedir,
Moufida Tlatli, Iachou Shakespeare ve Mohamed Driss’in yer aldığı yönetmen ve
yazarların eserleri için birçok film ve oyun müziği besteledi. Saksofonda John
Surman ve başta Dave Holland ile kaydettiği Thimar adlı albüm, Almanya’da Preises
der Deutshen Shallplattenkritik Ödülü’nü kazandı, İngiliz dergisi Jazz Wise
tarafından da Yılın En İyi Caz Albümü seçildi. İlhamını nereden aldığı
sorulduğunda "... bir yandan göğe yükselir ve daha fazla yer kaplarken,
diğer yandan gelişmeye ve köklerini toprağın derinliklerine gömmeye
çalışan bir ağaçtan... ” der. Bu, muhtemelen doğduğu yer olan, kökleri
Arap-İslam kültürüne dayanan, Afrika ve Akdeniz etkileriyle beslenen,
izlerini her zaman sanatçının çalışmalarında bulabileceğiniz başlı
başına bir güneş sistemi olan çok yönlü Tunus ile bağlantılı bir imge.
Değişemeyen ve şartlara ayak uyduramayan bir geleneğin ölmeye mahkûm
olduğuna inanan Brahem, işte bu nedenle herhangi bir çekince duymaksızın
zorluklarla mücadele etmeyi ve müziğini yeni ifade şekillerine açmayı
tercih etmektedir. Frankfurter Allegemeine Dergisi’nde Wolfgang
Sandner’in de yazdığı gibi “Tunus’dan gelen bu adamın yeni müzikler
aramakla oldukça meşgul olan caz müzisyenlerinin çok ötesinde olduğu
aşikâr”.